İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Tegazzül – Adige Batur

Suretin düştü câna, ay damladı, su yandı
Gökler girdi kınına, dalda yaprak uyandı

Nideyim elde midir, vurulmamak cismine
Gün içre güneş açtı, canda canan uyandı

Ey adıyla adımı süslediğim süveydâ
Özümün özünde nur, dîlde sürûr uyandı

Ellerin ellerimde uyusundu tek dilek
Düşmedim yâdına ben, bahtında kim uyandı

Ateş içre Semender, yahut avcunda kalbim
Alevlere atıldı, gül bağında uyandı

Tebessüm Sultanının mülkü değil mi yüzün
Bir kez güldün çehrende yüz bin bahar uyandı

Yusufleyin düştüm bak gönlünün zindanına
Lakin, tabiri mümkün bir tek senin rûyandı.

2 Yorum

  1. Tülin Yıldırım Tülin Yıldırım Haziran 27, 2017

    çok naif, çok güzel şiir

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir