İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Aptallık İçimizde – Adige Batur

Bir mevsimi giyiniyor gökyüzü,
ağustos, bileğimin yakısındaki kesik
peltek dilimin uğultusu
çözülen ipler, düğümler, saçlar
kapın pencerenden küçük.

Benim olan
bu bahçenin en keskin köşesi
bahçe senin.

Hatırladıkça
perdelerin çıplaklığını
camlar açık
üşüyen yalnızlığın aynada
sigaran yan odada
eski şarkılar
en siyahi sesinle.

Giysiler, başkaları için giysiler
eşya yük, boynun sığınak.
Bilmek, tahammülün katli.

– Allah unutmaz. –

Kokunun benzeri yok
zamanından önce gördüğümüz düş
alemiervah.
İki yakası bir araya gelmeyen deniz
korkunun da benzeri yok.

Yokluğum çöker boşluğuna
damarlarında şeytanla ben.
Kalbinin odaları
işgal edilmiş.

Bir sevme şekli olarak aptallık
aldanmak, sevdaya dahil.
Sen koşarsın
ben yorulurum
bunun bir çözümü yok

Pay edilmiş ömrümde
kendime ayırdığım
kuşluk vakti
kalbimin odalarına doğuşun.
Hırsız vakitlerim
uzun geçen kışlar

– aklında asılı kalan ellerim.-

Kalmayı bilmeyen çocuklar
acı çekmekten korkan kadınlar doğurur.
Karanlık suların kuytusunda ruhun,
cennet bir yanın
bir yanın cehennem uykusu.

Kışyarı sağanak
karanlığa sürtündükçe tüysüz kediler
eşsiz bir gerdanlık
süzülür koltuklara.

Gururun suya düşse
deniz boğulur.

– Haz biter –

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir