İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Masal: Söze Kulak Asmayan Keçi Balası – Abdulkadir Üstündağ

Baharda keçi ile yavrusu otlakta otluyordu. Onlar her yere ikisi birlikte gider, koca keçi öyle çabalardı ki yavrusu için öyle yerler bulsun ki, orada zarif, tatlı taze otlar olsun.

Onlar otlaktaki bütün otları kırpıp yedikten sonra koca keçi yavruya dedi:

-Sen burada kal, ben gidip güzel bir otlak bulayım. Bu çıngırağı da sana vereyim, başına bir kaza gelirse o saat onu çal.

Keçi bu sözleri söyleyip üstü nakışlı çıngırağı yavrunun boynuna astı, kendisi de onunla selamlaşıp oradan ayrıldı.

O, daha taze gitmişti ki, -çıngırağın sesini işitti. Keçi korktu, kurtlar yavruya saldırdı, tez kaçıp geldi. Bir de ne görsün, ne kurt  ne de başka bir şey yoktur.

-Sana ne oldu?- diye nefesi yana yana sordu. – Sen beni ne için görmeye çağırdın?

– Ayağıma sinek konmuştu, onu kov, -diye yavrusu ona cevap verdi.

Keçi onu biraz azarladı, sonra çıkıp gitti.

Her şey için çıngırağı çalma!-deyip giderken onu nasihatledi.

Keçi daha gözden kaybolmamıştı ki çıngırağın sesi tekrar geldi, keçi kaçıp geldi. Bir de ne görsün yavru gözlerini kısıp bekler.

-Sana ne oldu?-diye keçi ona sorar.

-Gözüme çöp battı, onu çıkart!

Keçi, çöpü yavrunun gözünden çıkarıp konuştu:

-Güzel, ben gidiyorum, sen de her şey için çıngırağı çalma!

Ancak keçi daha yakındaki tepeyi aşmamıştı ki yine çıngırağın sesini işitti.

“Gideyim, ya gitmeyeyim?”-diye kendi kendine sormaya başladı. Ancak çok geçmeden yüreği elvermeyip yine kaçarak geldi. Yine ne görsün, yavru usul usul otlardan kendi için kırpıp yemekte.

-Ne oldu?-diye keçi sordu. –Söyleyesin çıngırağı yine boş yere çaldın ha?

-Böğrüme kuru ot batar, benim için çırpsan ya, – diye yavru ona cevap verdi.

Keçi sinirlendi:

-Canın çıkar sanki kendin çırpsan! Bir daha beni böyle ahmakça şeyler için çağırırsan kendin bilirsin!

Keçi tekrar yola koyuldu.

0, dağın dalında otlar seçe seçe çok gezip dolaştı. Yorulup takatten düştü, oturdu ki kendine gelsin. Ela gözünü yummak istiyordu ki çıngırağın sesi geldi… “Kesin yine boş şeyler için çıngırağı çalar”, -diye düşünerek gözlerini yumdu.

Ancak çıngırak gittikçe daha da dehşetle çalmaya başladı, ahırda it sürüleri de havlamaya başladı.

“Bu ne acayipliktir?” –diye keçi yüreğinde kendi kendine düşünüp oraya doğru kaçmaya karar verdi.

Kaça kaça ne görsün, itler canavarı kovar, yavruda dayanamayıp korkusundan yaprak gibi eser: çok az kalmış ki canavar onu yesin.

Keçi ona bakıp dedi ki:

-Bahtın varmış, itler vaktinde hayrına koşup yetiştiler, yoksa canavarlar seni yemişti!

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir