Leyl-u Nehar – Azad Tartut

Leyl-u Nehar – Azad Tartut

Leyl-u nehar fey, leyl-u nehar
tüm serinliğiyle kelimelerin.
yalnız ama beraber tüm uykularımızla,
düşüncelerimden indiğim akdeniz sabahıyla,
hecen terketmiyor göğsümü.
hala bir şehri kovalıyorum
leyl-u nehar fey.

Tasdiği beklenmeyen bir cam kenarında
bir çocuk telaşıyla izliyoruz insanlığımızı.
ölümden bahsedip yıkıyoruz ölümlüğümüzü.
yıkıyoruz ölümlüğümüzü,çitilemeden.
bir küçük çay bardağına düşüyoruz
rakıştığımız,
bir küçük koridora düşüyoruz ,
bakıştığımız.
zülfün çizmelerimde
leyl-u nehar fey.

Hissettiğimiz serin kelimelerin altını çiziyoruz.
kara bir çocuktan ders alıyoruz,
küle düşmeden kül oluyorum beyaz kirpiğinde.
ölmüyorum, ölmeyeceğim.
suçum, tavus kuşu beslemektir
tavus kuşu besliyorum
leyl-u nehar fey.

Çapaklarından akıyorum leyl-u nehar.
ellerinde sen oluyorum.
peygamber etmişim kendi nezdinde
gül kokuyorum sana
leyl-u nehar fey.

Meftun olan kalem değil kağıt,
müştak olan kalem,kağıt değil.
leyl-u nehar diyorum fey leyl-u nehar.
bir akşamüstü endamını özlüyorum.
rakıştığımız gözlerine
ağlaştığımız oluyor kürtçe.
değişen dünyada toplumu dışlıyoruz
leyl-u nehar.

duydum,bir fısıltıyla
ez te hez dıkım diyordun
tüm kürtlere diz çöktürüp.
değişen dünyada kaçıyoduk.
tek şey istiyorum
habib’im kal, leyl-u nehar fey.

Fakirane

Fakirane

Fakirane... Herkes için değil, meraklısına
Fakirane

About author

Fakirane

Fakirane... Herkes için değil, meraklısına

İlgili Makaleler

Bir Cevap Yazın

Arşiv